De start van de GR221 op Mallorca

"The GR221 is one of Europe's most beautiful and aspirational treks  It travels the length of Mallorca's rugged Mountain range, the Serra de Tramuntana". Dit lees ik op de achterzijde van het routeboekje 'Trekking the Mallorca" wat ik 20 dagen geleden binnen kreeg. Een van de mooiste en ambitieuze wandelroutes in Europa. De route loopt over een berggebied ' de Serra de Tramuntana' in het westen van het eiland. Van Port d'Antratx in het zuiden naar Polenca in het noorden. De route is ca. 150 km lang. De Gr221 wordt ook wel de Dry stone Trail genoemd. 

Ik weet niet meer precies hoe ik op het idee kwam om deze route te gaan lopen. Vermoedelijk heb ik dat op YouTube voorbij zien komen, op een regenachtige zondag. Ik kijk regelmatig naar de filmpjes die mensen maken van hun wandel- en fietsreizen. En dat brengt je dan weer op ideeën voor een nieuw avontuur. En dat avontuur is zo net begonnen voor mij. 

Zaterdag ochtend slinger ik mijn rugzak om en trek de voordeur achter me dicht. Mijn vlucht naar Mallorca vertrekt pas om 12:50 vanaf Rotterdam. Het is droog en ik heb besloten om de 10 km naar het vliegtuig te lopen. Een opwarmertje voor wat komen gaat. En opwarmen doe ik zeker! De zon schijnt en het is warm. Met zweet op mijn rug kom ik aan bij het vliegveld. Inchecken verloopt vlot en het vliegtuig vertrekt netjes op tijd. Ik had wat verontrustende berichten gelezen over stakingen op de Spaanse vliegvelden. Waaronder ook op mallorca. Het is dus nog even spannend wanneer ik na aankomst richting de bagagehal loopt. Het is een lange loop. Het vliegveld is behoorlijk groot. Eenmaal bij band 12 zie ik daar mijn blauwe zak als eerste voorbij schuiven. 

Hoppa, nu de bus opzoeken naar het centrum. Die is snel gevonden. Er staat een rij en wanneer ik in wil stappen, zegt de chauffeur; 'vol, volgende bus'. Gelukkig komt die snel. In het centrum loop ik meteen naar de Decathlon voor een gasblikje om onderweg te kunnen koken. Opvallend is de wiet lucht die ik regelmatig ruik. Misschien dat mijn gps niet de meest florissante route aangeeft. Bijna high doorzoek ik de Decathlon maar helaas, de blikjes met schroef fitting zijn uitverkocht. Ooooh, krijgen we dat weer! Ik baal dat ik mijn oude vertrouwde benzine brander weer niet heb meegenomen. Maarja, al die wandelaars koken op gas. Want o zo handig! Niet dus! Er is nog een Decathlon op 5 kilometer lopen en ja, daar score ik wel een gasblik. Ze hebben helaas alleen de grote maat en deze is aan de prijs. Want tja, gas moet duur zijn.  Maar ik kan nu wel 6000 liter water koken. De volgende keer gaat gewoon mijn benzine brander mee. Dan ben ik maar een eigenwijze wandelaar. Ik had voor €1,60 per liter euro 95 kunnen tanken. Je leest het goed.... €1,60.

Voor de eerste nacht slaap ik in een B&B even buiten het centrum. Een eenvoudige kamer met gebruik van badkamer. Prima! 'sAvond ga ik een pizza eten in de buurt. Heerlijk want ik had honger. Alles bij elkaar heb ik toch zeker 30 km gelopen. 

De volgende ochtend pak ik de bus 101 naar Port D'Antratx. Hier zal de route starten. De bus zit stampvol en ik moet in het gangpad staan. Na 40 minuten arriveer ik in het mooie vissersplaatsje. Ik wandel wat over de kade en koop wat lekkere  broodjes. Mijn tocht kan beginnen. Bij het beginpunt staat een bord met het overzicht van de route en de eerste wegwijzers. Ik loop het plaatsje uit en bevind me al gauw in een mooi berggebied.  Weldra verlaat ik de asfaltweg en loop over een smal pad. De zon schijnt, het is warm.  Vandaag klim ik naar 312 m. Af en toe zie ik wat andere wandelaars. Een enkeling met een grote backpack zoals ik. 

Ik loop door Serra de sa tea. Goh, wat is het mooi hier. Grimmige rotsen en links van mij de blauwe zee. Ik gebruik mijn stokken om mezelf omhoog te duwen. Het valt weer niet mee met zo'n 15 kg op mijn rug. Misschien heb ik teveel meegenomen. Maar je wilt toch ook wat warme kleding omdat je nooit weet hoe de temperatuur in de bergen is 'snachts. 

Onderweg pauzeer ik. Maak mezelf een kop bouillon met brood. Een stuk verder daal ik af naar Sant Elm. Het plaatsje met het prachtige zandstrand zie ik al liggen. Het is een stadje met vele cafes en restaurantjes. Volop touristen ook. Ik plof neer en bestel een burger met frietjes.  Langs de kust zijn wat kajakkers en broodjes. Na een uur vertrek ik weer voor een steile klim. Pfff, dat valt niet mee. De benen protesteren. Maar vooruit. Langzaamaan. Stapje voor stapje.  Ik passeer een oud klooster wat ondekt is in 1820. Het is een tijdje als boerderij gebruikt maar nu is het een monument.  Niet veel verder vind ik een plekje voor de tent. Een prachtig vlak stukje in deze Rotsige gebergte. Ik kijk uit op zee en geniet 'savonds van de zonsondergang.