Mooie kampeerdplekjes maar onrustige nachten

Vanacht doorgebracht in de shelter. Een shelter is een houten huisje wat een zijde open is. Ik had bedacht om mijn binnen tentje op te zetten in de shelter, zodat ik wat beschermd ben tegen beestjes, maar dat paste niet. Dus dan maar gewoon matje op de houten vloer. Ik had redelijk geslapen. 200 m verderop was een huis waar je ook gratis gebruik van kon maken. Douche, wc, eetzaal, keuken,fitnessruimte en zelfs een sauna. Na een douche en mijn ontbijt rij ik het pad weer terug. Ik volg nog steeds de route langs de kust. Vandaag geen eilanden. Het zijn meer schiereilanden dus  verbonden met het vaste land. De zon schijnt alweer en vandaag wordt het een warme dag. 1 september in Zweden en de temperatuurmeter geeft 25°C aan. 

Het is echt mooi zo langs de rotsige kust. Mooi inhammen, blauw water en leuke kleine dorpjes. Ik zie ook nog wat collega fietsers. Er staat wel veel wind en of ik nou naar het westen, noorden of oosten fiets, ik heb hem tegen. Bij de ICA doe ik boodschappen en verwen mezelf weer met zo'n heerlijke citroenkwark, 'kvark'. Oh, die zijn zo lekker! De wegen zijn soms wat druk. Er is dan ook geen vluchtstrook waar je kan fietsen. Halverwege de dag verlaat ik de route. Deze gaat door naar Oslo en daar wil ik niet doorheen. Ik wil langs de grens noorwegen/zweden naar het noorden. Ik stel de gps in naar het plaatsje ED en die stuurt mij over een mooie weg vlak langs een langgerekt meer. De weg is licht glooiend. Boven me verschijnt nu wel een donkere wolk maar ook die waait over. Vanaf de kust ben ik meer landinwaarts gegaan en het is meteen bossiger. Is dat een woord: bossiger? Meer bos. Groener en de glooiing gaat over in heuvels. 

Om 6 uur zet ik mijn tentje op in het bos. Weer een fijn, stil plekje. Ik luister een podcast en begin in een nieuw boek.

Goh, het had gehoost vanacht. Niet normaal! Dat had ik niet zien aankomen maar mijn tentje stond op een goede plek. Het waren korte stevige plensbuien. Ik zat droog in mijn tentje en met oordoppen in, heb ik prima geslapen. 'sMorgens hangt er een dikke mist in het bos en op de weilanden. Het is best een mooi gezicht. Zodra de zon sterk genoeg is, verdwijnt de mist snel. Het wordt ook weer meteen warm dus trui uit en weer lekker in mijn t-shirt fietsen zoals ik dat al ruim 3 weken doe. Wat heb ik een mooi weer gehad. 

Ik ben nog steeds op weg naar Ed. Een heuvellandschap met bos, veeteelt en boerderijen. Ik rij goed door want de weg slingert zich tussen de heuvels door. Hoewel ik vroeg op pad was gegaan, heb ik nog steeds geen eland gezien. Wel een paar reeën. Ed is een leuk plaatsje. Klein maar het ligt aan een schitterend meer. Het water is als een spiegel zo glad. Er is een elanden park maar het seizoen is ten einde en alle touristen attracties zijn eind aug./ begin sept. gesloten. Ik had ook al gezien dat de campings zo goed als leeg zijn. Nadat ik mijn proviand heb aangevuld en wat gegeten en gedronken heb, ga ik weer noordwaarts. Niet ver hier vandaan ligt het N.P. Tresticklans. De weg ernaartoe is al geweldig. En er rijdt bijna niemand. Langs meren en door bos. Het is een heel mooie route. Er staat bijna geen wind en de meren zijn soms helemaal glad. Steeds stop ik even om van het uitzicht te genieten. Dan ga ik richting Fosby en rij langs een heel grote houtfabriek. Ik was onderweg ook al ingehaald door verschillende vrachtwagens vol geladen met boomstammen. Het ruikt altijd zo lekker dat hout. Fosby ligt in Noorwegen. Dus al snel steek ik de grens weer over. En ook hier fiets ik weer langs langgerekte meren. 

Ik had gehoopt in Strømfoss bij een shelter te kamperen. Het blijkt een terrein te zijn met sanitaire en kort gemaaid gras. Bij een sluis. Prachtig maar om hier je tent op te zetten moet je via een noorse app betalen. Er is geen beheerder. Jammer dit! Ik fiets dus iets door en slaap vanavond weer in het bos.

Wat een waardeloze kampeerplek had ik. Of nou ja, de plek was oke maar om er te komen was een ramp. Vanaf de weg groeit het bos op een helling dus ik moest behoorlijk worstelen om die fiets omhoog te krijgen. Er was ook geen pad dus dwars door de lage beplanting. En smorgens weer naar beneden. Dat gaat makkelijker gelukkig want dan werkt de zwaartekracht mee. Ik vervolg mijn weg naar Strømfoss. Daar ga ik ontbijten op een bankje aan het meer. De zon schijnt alweer en vandaag wordt het 22°C. Langs het volgende langgerekte meer fiets ik naar Ørje. Een prachtig route over een stille,glooiende weg. Bosgebied, graanvelden en boerderijen. Jaja, ook in Noorwegen gaat het door. Het gras lijkt hier wel iets groener dan in zweden. In Noorwegen zijn de kleuren heel intens. 

Ørje, ligt aan de noordpunt van het meer. Er is ook een sluis. Ik bevind me in Haldenkanalen Regional Park. In het seizoen vaart hier ook een rondvaartboot. Nu is het stil op het water. Mijn route gaat door naar het noorden. De drukke wegen ontwijkend hoewel dat niet altijd lukt. Soms een stuk gravel, soms asfalt. Het laatste stuk rij over over een mooie gravelweg. Langs een meer, rotsen begroeid met mos en hij. Ze zijn het pad aan het herstellen. Ik vermoed dat er een stuk rotswand naar beneden is gekomen. Mijn doel van vandaag is een shelter plek. Ver weg van de bewoonde wereld. Ik fiets een gravelpad op wat met een slagboom is afgesloten. 1 km verder is de shelter plek. Er is helaas geen shelter maar het ligt mooi aan het water. 

Wanneer ik net mijn maaltje klaar heb, en van de stilte geniet, zie ik een groep van 7 kanoos mijn kant op komen. Ze meren aan op mijn veldje en vervolgens zitten er 12 kinderen en 8 begeleiders rond de vuurplek. Weg is de rust. Het is een groep van de scouting. Gelukkig vertrekken ze weer zodra de marshmallows en worstjes op zijn. Ze hebben het vuurtje laten branden voor mij. Wanneer ik zo bij het vuurtje over het meer tuur, zie ik plots een zwart gedaante over een rots bewegen. Niet heel ver bij mij vandaan. Wat was dat? Het leek een mens maar het bewoog heel soepel over de rots. Vreemd, ik blijf kijken maar zie niks meer. Toch vertrouw ik het niet. Via het pad loop ik die kant op. Vanaf het pad zie ik dat er een donker huis vlak aan het water staat. Hm, zou daar iemand zijn? Ik ga maar niet kijken want het wordt ook al schemer. Toch wel een beetje creepy dit. Vanacht leg ik de pepperspray en een grote steen naast me.

Het was weer een onrustige nacht. In de avond hoorde ik geweerschoten en  wow, het had geregend en er waren enorme windstoten. Het is ook iedere keer wat tijdens het kamperen bij een meer. Het is mooi maar de wind heeft dus vrij spel. Ook 'smorgens stormt het en regent het nog. Gelukkig klaart het na 10-en iets op. Tenminste....de wolken boven me drijven snel voorbij dus de kans dat er weer een donkere wolk aankomt is groot. Maar ik kan hier niet blijven. Vandaag ga ik naar het eindpunt want het is mijn laatste fietsdag.

Ik vervolg het slechte pad want de gps geeft aan dat dat kan. Zo vermijd ik dat ik die drukke weg op moet. Het pad wordt nog slechter en gaat soms steil omhoog door het rotsige bos landschap. Met moeite krijg ik mijn fiets omhoog geduwd. Alles is nat dus ik moet uitkijken dat ik niet uitglij. Fietsen is niet mogelijk. Dan gaat het steil naar beneden. Het is wel mooi hier. Overal bloeit heide en groeit mos. Ik pluk nog wat bosbessen voor extra energie. Na een 5 km kom ik weer op een weg uit. Pfff, dit heeft best wat kracht gekost. In Fetsund pauzeer ik op een rest-area. Vanwege water tekort had ik vanmorgen nog geen thee kunnen zetten dus dat doe ik nu. Het is gelukkig droog en de zon probeerd door te komen. Het is nog maar 30 km naar de plek waar ik mijn fiets doos heb achtergelaten. 

Toen ik arriveerde op het vliegveld heb ik mijn fiets doos verstopt in het bos. Ingepakt in vuilniszakken en achtergelaten bij de plek waar ik toen kampeerde. Ik ben benieuwd of hij er nog ligt. De 30 km trap ik aardig snel weg. De wind staat gunstig en dat is wel fijn na zoveel tegenwind te hebben gehad. Via een heuvellandschap met veeteeld en landbouw kom ik steeds dichterbij Jessheim. Ik ken deze weg. Niet veel later kom ik aan bij de plek waar de doos moet liggen. Ik zoek en kijk en ja, daar ligt die. Een beetje nat geworden maar nog wel bruikbaar. Ook de bubbel folie en isolatie materiaal ligt er nog. Ik bind de opgevouwen doos met een spanband op mijn rug en fiets door naar de b&b. Haha, het ziet er natuurlijk hilarisch uit met zo'n groot pakket op mijn rug. Het is zeker een meter breed. Ik moet zeggen, de automobilisten gaan me nu met ruime afstand voorbij. 

Dus ja, momenteel zit ik op bed op mijn zolderkamertje. 2 jaar geleden heb ik hier ook overnacht. De tent ligt nog even te drogen. Morgen vlieg ik terug naar Nederland en zit mijn reis er weer op. Mijn reis door Zweden. Het prachtige Zweden. Het land waar de natuur gewoon mag groeien. Een fijn land om te fietsen en kamperen. Ik heb nu voornamelijk rond het merengebied gefietst en een stuk van de kust met de vele eilanden gezien. Het was een mooie tocht.

Leuk dat jullie mijn blog weer gevolgd hebben en bedankt voor de leuke reacties. "tills mitt nästa äventyr"

Adjö