De laatste loodjes

12 september 2020 - Vlaardingen, Nederland

Het is donderdag, de dag dat ik het laatste stuk naar Keflavik fiets. 'sMorgens ontbijt ik in de keuken van de camping in Reykjavik. Ik klets nog wat met het duitse stel. Ze rijden op een fiets om jaloers op te worden. Maar mijn 11 jaar oude fietsie heeft zich ook goed gehouden. Ik doe rustig aan want ik hoef slechts 55 km af te leggen. Ik verzorg nog even mijn wonden. Sinds 12 dagen heb ik namelijk rood/paarse verkleuringen, blaasjes en open wondjes op mijn vingers. Het wil maar niet genezen en er blijft vocht uitkomen. Ik vermoed dat dit 2de graats bevriezing is, veroorzaakt door de kou, regen en wind.

Deze ochtend regent het ook weer. Wanneer het droog lijkt te worden, pak ik mijn spullen in. Mijn gps wijst me de weg over de fietspaden. Er zijn wel veel stoplichten...die heb ik niet vaak gezien de afgelopen 4 weken. Ik fiets door de buitenwijken van de stad en dan rij ik de weg 41 op. Een drukke weg, voor IJslandse begrippen, maar er is een brede vluchtstrook dus gevaarlijk is het niet. De regen is inmiddels gestopt en de zon komt zelfs door. Wanneer ik een pauze neem, hang ik mijn tent te drogen op een picknick tafel. Dat scheelt weer een kilo aan gewicht en het is niet fijn om de tent 2 dagen nat ingepakt te hebben. Vanavond slaap ik namelijk niet in mijn tentje.

Halverwege de 41 sla ik rechtsaf naar Kalfatjórn. Hier staat een mooi turfkerkje met een klein kerkhof. Deze weg fietst ook wat prettiger zonder dat verkeer. Voorbij Vogar moet ik toch weer de drukke weg op. Eenmaal in Keflavik rij ik even langs het vliegveld in de hoop dat er een fietsdoos ligt in het hok. Maar helaas.

De kamer die ik geboekt heb ligt op 4 km van het vliegveld. De gastvrouw verwelkomt mij vriendelijk en mijn fiets mag in de hal staan. Ik ben de enige gast dus de badkamer, woonkamer en keuken, eigenlijk de gehele benedenverdieping,  heb ik voor mezelf. Evenlater zit ik onderuitgezakt op de bank, net pizza uit de oven gegeten en natuurlijk als toetje mijn laatste Skyr. Nu een senseootje zetten en mijn boek lezen. Morgen moet ik vroeg opstaan want dan vlieg ik terug naar NL.

Oei, ik heb slecht geslapen. Geen idee waarom. Misschien door de senseoos, door het enthousiasme om morgen naar huis te gaan of misschien omdat ik niet in mijn vertrouwde tentje lig... Mijn vlucht vertrekt om 9 uur dus om 6:45 zit ik op de fiets op weg naar het vliegveld. Onderweg vis ik nog wat karton uit een container achter een supermarkt. Ik heb een grote hoes om mijn fiets in de verpakken maar de kwetbare delen bescherm ik altijd extra met stukken karton. Terwijl bij de ingang van de luchthaven de boel sta in te pakken, wordt ik door een zeurpiet van een security naar het fietshok verwezen. Die man verveelt zich natuurlijk want ik sta niemand in de weg....er is niemand. Nouja, ik wil wel naar het fietsenhok gaan maar dat is een eindje lopen. Ik vraag hem daarom of hij een trolly kan regelen voor mij. Na 10 minuten komt hij die netjes brengen. Het vliegveld is zo goed als leeg. Ik kan overal doorlopen. Hoe relaxed is dit! Mijn fiets blijft vastzitten in de scanner maar met wat geduw en getrek gaat die er toch doorheen. Ik heb zomaar een stoel gekregen met extra beenruimte...dat is heel fijn! Er zitten slechts 15 mensen in het vliegtuig en 3 stewardessen.

Na 3 uur en 20 minuten landen we op Schiphol. De bagage komt al snel en mijn fiets is ook in goede staat aangekomen. Spullen weer uitpakken, fiets in elkaar sleutelen en wanneer ik Schiphol verlaat wordt ik aangesproken door een man. "Mooie fiets! Waar gaat de reis naartoe?" "Ik kom net terug van mijn reis. Ik ga nu naar huis." zeg ik. Hij blijft naar mijn fiets en uitrusting staren die nog redelijk stoffig en vies zijn. Hij heeft ook een keer een fietsvakantie gedaan en vond het een geweldige tijd. Maarja hij is nu de 50 gepasseerd..enneh..." Dat is geen rede zeg ik. Je hoeft niet persé naar IJsland te gaan. Er zijn genoeg landen die wat fietsers vriendelijker zijn, maar als je een bijzonder avontuur wilt beleven om nooit te vergeten....kan ik IJsland zeer aanbevelen!

Tot slot wat statistieken:

In totaal heb ik 1850 km gefietst en 17.382 hoogtemeters gemaakt. Ik heb 0 lekke banden gehad, maar dat is niet heel bijzonder meer met de banden van tegenwoordig. Van de 27 dagen dat ik in IJsand was, had ik 13 dagen zonnig en droog weer. 11 dagen was het wisselvallig met regenbuien en zon of droog momenten. 3 dagen heeft het de gehele dag geregend. De temperatuur overdag varieerde van 24 tot 10°C. 'sNachts daalde de temperatuur naar 6 tot 0°C. Dat hangt van de hoogte af.

Foto’s

8 Reacties

  1. Mam:
    12 september 2020
    Gefeliciteerd audrey, wat een ervaring en wat een land. Nou genieten van de foto’s. Het is te hopen dat de wondjes snel genezen maar ik denk dat je er nog wel een poosje last van houd, gr
  2. Maria Kuypers-van der Hoeven:
    12 september 2020
    Hallo Audrey, wij vinden jou een echte stoere dei-hard En wat hebben wij weer genoten van jouw avontuurlijke, leuke verhalen.
    Weer terug op Nederlandse bodem, dat je pijnlijke wonden hopelijk voorspoedig genezen. Er wordt een week met mooi weer verwacht zodat je straks lekker in het zonnetje kunt mijmeren over jou prachtige avontuur door IJsland. Welkom thuis en bedankt dat wij weer met jou hebben mogen meereizen.
  3. Fokko Dam:
    12 september 2020
    Hoi Audrey, het was weer een heel avontuur. Ik moet even bijlezen. Ik had zelf namelijk ook een week vakantie, even afzien in NL. met 4 anderen van de kanoclub op de Oosterschelde, Grevelingen en Noordzee gepeddeled. met prachtige zonnnige dagen en 20 graden.... Mijn droogpak was niet nodig...ik .mocht gewoon nat worden. ;s avonds lekker kletsen en soms wandelen. dus geen tijd gehad om de email bij te houden. Ik spreek je binnenkort wel weer eens. Knap lekker op en geniet nog even na. Groeten Fokko
  4. Helen:
    12 september 2020
    Hoi Audrey, fijn te lezen dat je goed thuisgekomen bent. Op de zere handen na dan, ik hoop dat die snel genezen. Bedankt voor alle spannende verhalen! Ik vond het heel leuk om je blog weer te volgen. Hoe lang duurt het nu voor je weer zin hebt om te fietsen?
  5. Audrey:
    12 september 2020
    Als het kon zou ik morgen weer vertrekken.....
  6. Stella:
    12 september 2020
    Fijn dat je weer veilig thuis bent audrey. Was erg leuk om je reis naar IJsland mee te beleven!! Heel stoer van je.
  7. Frits:
    13 september 2020
    Welkom thuis en bedankt voor het delen van jouw belevenissen!! Zo te lezen was het weer een prachtige reis. De ontberingen vervagen en de mooie dingen zullen als herinnering blijven hangen. Mochten de vingers niet snel genezen dan is het verstandig om even een arts er naar te laten kijken, het lijkt mij zo op het eerste oog geen bevriezingsverschijnselen. Nu weer in het gareel in Nederland en op naar nieuwe avonturen of naar het plannen hiervan! Ik kijk uit naar nieuwe verhalen.
  8. Ome Harry en tante Elly:
    13 september 2020
    Steeds je schitterende reisverhalen gelezen. Geweldig. Houd je vingers in de gaten, je hebt de handen nog vele reizen stevig nodig! Liefs tante Elly

Jouw reactie